اینجا خلوتکده دل من است ، برای دلم می نویسم ، آنگاه که حجم خانه ی دلم تنگ می شود ، اینجا خط خطی هائی می کنم تا آرامش یابم ... می نویسم تا بدانی که یادتو در لحظه لحظه من جاریست.
باز هم از دیوارهای فاصله عبور می کنم ودر ژرفای لحظه ی باتوبودن پنهان می شوم، و در آن لحظه ی رویایی اوج، در دریای بی پایان رویایت غرق می شوم، تا خودم را بیابم واز تنهایی لحظه های بی تو رها شوم.....شاید بتوانم به رویای با توبودن برسم!!!
و چه رویای شیرینی است رویای با توبودن، رویایی که دست من را به دستان گرم تو می رساند.

آنگاه من در گرمای رویای تو ذوب می شوم در آن زمان دیگر زبان از سخن گفتن عاجز است.
در این رویای دلنشین تنها دلهای ما هستند که باهم نجوا می کنند، گویی از پیوند دستهای ما روح ما هم به هم پیوند خورده و چه زیباست رویای با توبودن...

گاه یک لبخند اونقدر عمیق میشه که گریه میکنم، گاه یک نغمه اونقدر دست نیافتنی هست که با اون زندگی میکنم، گاه یک نگاه همچین سنگین هست که چشمام رهاش نمیکنند، گاه یک عشق اونقدر ماندگار هست که فراموشش نمیکنم... من یه عاشقم! یه عاشق واقعی, کسی که خودشو به آب و آتیش زد تا تونست نیمه گم شده خودشو پیدا کنه, عشقم واقعیه و بهش کاملا ایمان دارم, افتخار می کنم و دوستش دارم, می پرستمش ،تا آخر دنیا عاشقتم عشق من.....

گاهی اوقات آرزو می کنم ای کاش تک پرنده عاشقی بودم که میان صدها هزار پرنده بتوانم به قله بلند سرزمین هستی برسم و پرواز کان نغمه سر دهم که... من شیدای تو وعاشقانه دوستت دارم♥♥♥